و كليدهايش را تسليم آن بزرگوار مى نمايد ( همهء شهرها بتصرّف او در مى آيد ) ( 4 ) پس عدالت و دادگسترى در روش مملكت دارى را بشما مى نمايد ، و ( قوانين ) متروك شدهء از كتاب و سنّت را زنده مىكند ( احكام قرآن و سنّت پيغمبر اكرم را اجراء مى فرمايد ) . قسمتى سوم از اين خطبه است ( كه ظاهرا اشاره بخروج سفيانى مى باشد ، چنان كه شارح خوئى - رحمه اللّه - در شرح خود از علاّمهء مجلسى « طاب ثراه » نقل كرده ، ولى بيشتر شرّاح گفته‌اند : اشاره است بفتنه و خونريزى عبد الملك ابن مروان كه چون بخلافت رسيد از شام براى جنگ مصعب ابن زبير كشندهء مختار ابن ابى عبيدهء ثقفى به كوفه رفت ، در مسكن كه از جملهء نواحى كوفه بود بهم برخوردند ، و مصعب كشته شد و در شهر كوفه مردم با او بيعت كردند ، آنگاه حجّاج ابن يوسف را براى جنگ عبد اللّه ابن زبير به مكهّ فرستاد ، حجّاج در مكهّ عبد اللّه را بقتل رسانيده